درباره ی نیکی کریمی
درباره ی ،نیکی کریمی، بازیگر و کارگردان سینما
نوشته شده در تاريخ دوشنبه دهم فروردین ۱۳۹۴ توسط یک دوست
نیکی کریمی یادداشت تاثیرگذاری را درباره ی سال نو  به همراه این عکس در صفحات شخصی خودش  به اشتراک گذاشت که نقل می کنم:

دوستان و همراهان عزيزم ، يك سال گذشت ، فارغ از ديد و بازديد ها و خوش گذرانی های عيد ، بايد چند ساعتی هم در خود تامل كنيم و ببينيم در سال جديدی كه پيش روی ماست چه می خواهيم بكنيم ؟

سال پيش چه كرديم كه دوست نداريم امسال انجام بدهيم و چه كار هايی را با جديت بيشتری پی گيری خواهيم كرد ؟ اين فقط مربوط به كار نيست ، مي تواند از عادات كوچك روزمره ای باشد كه سال هاست خود را به ما تحميل كرده اند باشد تا دفورمگی های شغلی كه بر اثر تكرار به وجود می ايند ... شما در سال جديد چه عادت خوب ، فكر خوب ، همنشين و رفيق خوبی را جايگزين خواهيد كرد ؟

اين سوالی است كه اين روزها خودم از خودم دارم ... اين را بدانيد كه شما می توانيد و هر كس همانی است كه باور دارد و مي انديشد ... شاد باشيد و تعطيلاتتان خوش ... عكس از همين جايی كه الان هستم.

 

نوشته شده در تاريخ دوشنبه دهم فروردین ۱۳۹۴ توسط یک دوست
نیکی کریمی سال ها قبل مصاحبه ای با ماهنامه سینمای پویا انجام داد که در شماره پنج در سال هشتاد و هفت منتشر شده بود ،این گفتگو توسط  شاهین امین از منتقدان سینما انجام شده است، که نقل می کنم:

از بازیگرانی هستی که می شود گفت دو وجه دارند،هم یک ستاره مورد توجه عموم مردم و هم روشنفکری که با خواص  ارتباط دارد.

می فهمم به چه نکته ای اشاره می کنی ،شاید کسی تصمیم بگیرد کاری انجام دهد که مورد پسند مردم باشد اما من واقعا کاری نکرده ام که خواص از من خوششان بیاید 

به طور قطع این جور نیست اما الان که به چنین موقعیتی رسیدی کدامیک را ترجیح می دهی ؟

ان چه را که بیشتر به خودم نزدیک است .البته خوشحالم در فیلم هایی که مردم دوست دارند بازی کرده ام ولی چون زندگی متعارفی ندارم و هیچ وقت دنباله رو طرز فکر دیگران نبوده ام و روش زندگیم را خودم انتخاب کرده ام .جنبه ای بیشتر به من نزدیکتر است که برگرفته از فکر های خودم باشد و کسی برای من تعیین نکند.

علاقه مردم را کنار بگذار ،در پس ذهنت دوست داری ستاره پولساز و مورد پسند باشی یا یک ادم روشنفکر جدی؟

وقتی می گویی دوست داری کدام باشی ،یعنی تصمیم می گیری من تصمیم نگرفتم که کدامیک از ان ها باشم ولی فکر می کنم که قطعا روشنفکرم در ضمن این ها هیچ منافاتی با هم ندارند.

میان کارگردانی ،بازیگری و مترجمی کدامیک را به عنوان شغل خودت معرفی می کنی یا اولین گزینه ای که  به ذهنت می رسد کدام است؟

(خنده)هر سه کار را همزمان با هم انجام می دهم ولی الان بیشتر فیلمسازی برایم مطرح است زیرا تمام فکرم را مشغول کرده است.

چرا فیلمسازی جدی تر شد؟

 چون خیلی جالب است کلی ایده و تصویر دارم که فکر می کنم باید ان ها را بسازم مثلا اتفاقاتی در جامعه می افتد که تشویقت می کند ان ها را در زمینه مستند به تصویر بکشی من در کل نسبت به همه چیز و همه کس حساسم و از خیلی از اتفاق ها متاثر می شوم  و در ضمن فکرم مدام مشغول است .

مدام در حال خواندنم و تمام اتفاق های جامعه را در همه زمینه ها دنبال می کنم،فیلمسازی داستانی هم واقعا لذت بخش است البته چنانچه فضای دلخواه وجود داشته باشد دو مسیر در این عرصه وجود دارد یکی سینمای تجاری و دیگری سینمای خود پیشنهادی و شخصی که از دیدگاه فیلمساز نسبت به جهان و پیرامونش نشات می گیرد.

 


ادامه مطلب...
نوشته شده در تاريخ یکشنبه نهم فروردین ۱۳۹۴ توسط یک دوست
کسی باور نکرد این ادم بی شکل     به غیر از عشق با چیزی موافق نیست...

                                                   بخشی از ترانه پاروی بی قایق با صدای محسن چاوشی 

به نظرم تفاوتی در نوع نگاه و بینش انسان در فضای مجازی و دنیای واقعی وجود ندارد اصالت حقیقت چیزی نیست که در فضای مجازی یا واقعی دستخوش تغییر شود و شاید تفکیک بین این دو نوع فضای ارتباطی به مجازی و حقیقی در کل کار اشتباه و غلطی بود چون  به نظرم هر دو فضایی واقعی هستند و شاید مصطلح شدن واژه مجازی از اساس بزرگترین جفا به این فضای ارتباطی بود.

شاید به نظر برسد قواعد در دنیای مجازی با واقعیت تفاوت هایی دارد ولی اگر قرار باشد فرد با  نگاهی انسانی در این فضا در مسیر دلخواه خودش میان دریایی از اطلاعات حرکت کند باز هم مثل دنیای واقعی باید دست به انتخاب بزند.

پس تفاوتی میان چالش انسان با مسایل اطرافش و مسوولیتی که برای او به همراه می اورد در فضای مجازی یا حقیقی وجود ندارد.

اگر در جامعه ی ما فضای مجازی را معادل با دنیای واقعی می گرفتند با تعامل بیشتر و نگاه خوش بینانه تری مسایل را ارزیابی و قضاوت می کردند.

به هر حال هر انسانی که در فضای مجازی قرار گرفته در مرحله اول یک انسان واقعی است و هرگز نباید حقیقت وجودی او را به خاطر فضای مجازی نادیده گرفت و متاسفانه در مقایسه با انسان هایی که در فضای واقعی می شناسیم در  مرتبه ی کمتری قرار دهیم این شاید بزرگترین چالش انسان با خودش در این فضا  به حساب می اید.

 در یک نگاه مثبت فضای مجازی بخشی از جهان واقعی است که انسان مدرن در ان زندگی می کند ،با همان تلخی ها و شیرینی های دنیای واقعی ولی با این تفاوت که فاصله های جغرافیایی برداشته شده  تا انسان با انسان روبرو شود یا شاید  به عبارت بهتر انسان با خودش مواجه می شود.

 

نوشته شده در تاريخ شنبه هشتم فروردین ۱۳۹۴ توسط یک دوست
درد بر من ریز و درمانم مکن              ز ان که درد تو ز درمان خوشتر است...عطار

امیر حسین ارمان یکی از بازیگران فیلم سینمایی شیفت شب به کارگردانی نیکی کریمی که ترانه هایی را در گذشته خوانده بود ، این بار نماهنگی با شعری از عطار منتشر کرده که در سایت سوره در دسترس است.

نیکی کریمی کارگردان فیلم سینمایی شیفت شب این نماهنگ را در صفحه  شخصی خودش معرفی کرده و به اشتراک گذاشته است.

+نماهنگ اتش با صدای امیر حسین ارمان 

 

نوشته شده در تاريخ شنبه هشتم فروردین ۱۳۹۴ توسط یک دوست
نیکی کریمی متن کوتاهی درباره ی کارلوس کی روش سرمربی تیم ملی فوتبال ایران  در صفحه های شخصی خودش به اشتراک گذاشته که نقل می کنم :

خيلي ها را باور نمي كنم ، چه در فضای حقيقی چه در فضای مجازی ، با بيوگرافی های ساختگی و جملات تقلبی عوام فريبانه ، اما او را باور كردم ...اما او فقط حرف نزد بلکه عمل کرد...چون منش و شخصيت داشت و پاييند به نظمی كه می خواست بسازد از ابتدا ... حيف ...

نوشته شده در تاريخ جمعه هفتم فروردین ۱۳۹۴ توسط یک دوست
 امسال نیز یکسره سهم شما بهار         ما را در این زمانه چه کاریست با بهار

از پشت شیشه های کدر مات مانده ام       کاین باغ رنگ ،کار خزانست یا بهار...

                                                                     بخشی از شعر محمد علی بهمنی

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه پنجم فروردین ۱۳۹۴ توسط یک دوست
شیفت شب به کارگردانی نیکی کریمی و بازی محمد رضا فروتن ،لیلا زارع و...

 

نوشته شده در تاريخ دوشنبه سوم فروردین ۱۳۹۴ توسط یک دوست
سقفمون        افسوس و افسوس       تن ابر اسمونه 

یه افق یه بی نهایت    کمترین فاصله مونه      تو فکر یک سقفم...بخشی از ترانه فرهاد

به نقل از خبر انلاین پیرو فعالیت گروهی از هنرمندان برای حمایت از بی خانمان های تهران که در برنامه ای با نام«سین هشتم سرپناه» برگزار می‌شود، نیکی کریمی هم حمایت خود را از این حرکت اعلام کرد.

این بازیگر و کارگردان سینما درباره ی حضورش در این برنامه به خبرآنلاين گفت:

همیشه فکر می‌کنم مهمترین موضوع آگاهی دادن است که از طریق رسانه‌های عمومی انجام می‌شود بنابراین هر امری که بتوانیم از طریق آن به این آگاهی بخشی کمک کنیم، قطعا مثبت خواهد بود.

کارگردان «شیفت شب» ادامه داد: من خود همیشه دنبال این بودم که بانی چنین اقداماتی باشم زیرا این گونه فعالیت‌ها در تمام دنیا دنبال می‌شود و هنرمندان خود بانی امور خیریه می‌شوند نه اینکه صرفا مشارکت کننده باشند. نیکی کریمی با ابراز خرسندی از شکل‌گیری جریان «سین هشتم؛ سرپناه» افزود: بسیار خوشحالم که هنرمندان خود آغازگر این حرکت شده‌اند. البته در آغاز نگران بودم که این حرکت سطحی شود ولی خوشبختانه با پیگیری‌هایی که در این مدت دیده‌ام، معلوم شد حرکتی ریشه‌ای است و قرارهم نیست یک جرقه زودگذر باشد بلکه جریانی است که می‌توانیم به بعد ملی و حتی جهانی آن امیدوار باشیم.

این هنرمند سینما که تجربه سفرهای بین‌المللی زیادی را دارد، خاطرنشان کرد:

مشکل بی خانمان‌ها در تمام دنیا وجود دارد و به کشوری خاص منحصر نمی‌شود و این چنین است که حتی در شهرهایی که کسی فکرش را هم نمی‌کند، عده‌ای بی سرپناه هستند. کریمی با ابراز خوشحالی از شروع این اتفاق در آستانه سال نو اضافه کرد: چه خوب است که این برنامه همزمان با نوروز اطلاع رسانی می شود و «سین هشتم» یا همان سرپناه، بسیاری را به تامل وا می دارد.

بازیگر فیلم های «پری»، «بوی پیراهن یوسف» و «دو زن» که تمام جوایزش را به موزه سینما اهدا کرده است و فقط یکی از جوایزش را پیش خود دارد، احتمال داد جایزه جشنواره «مانهایم هایدلبرگ» آلمان را که به دلیل سوژه انسانی فیلم «سوت پایان» به این فیلم تعلق گرفته است، به برنامه اهدا کند یا این که دست نوشته فیلمنامه تازه‌اش «شیفت شب» را ببخشد. نیکی کریمی که در کنار فعالیت‌هایش در سینما، عکاسی هم می‌کند، گفت: به هر حال این حرکت دنباله‌دار است و می توان در گام‌های بعدی فکرهای دیگری کرد مثلا می‌توانم یکی از عکس‌هایم را به نفع این حرکت به فروش بگذارم.

«سین هشتم؛ سرپناه» حرکتی است که توسط تعدادی از هنرمندان ساماندهی شده که به موجب آن قرار است هنرمندان حاضر در این برنامه، بخشی از جوایز یا آثار هنری خود را در یک حراجی که بهار آینده برگزار می‌شود، به فروش بگذارند و تمام عواید این حراجی صرف ساخت سرپناه برای بی خانمان‌های تهران خواهد شد. رخشان بنی اعتماد، بهمن فرمان آرا ، رضا کیانیان، پرویز پرستویی، فاطمه معتمدآریا، داوود کیانیان، حسین پاکدل، عاطفه رضوی، بهرام رادان، مهناز افشار و ... از هنرمندان حاضر در این حرکت هستند. 

 

نوشته شده در تاريخ یکشنبه دوم فروردین ۱۳۹۴ توسط یک دوست
کار دیگری نداریم          من و خورشید        برای دوست داشتنت بیدار می شویم 

هر صبح ... احمد شاملو

نوشته شده در تاريخ شنبه یکم فروردین ۱۳۹۴ توسط یک دوست
هنوز روز سال نو به پایان نرسیده ،به کوه فوجی می نگرم .نور ماه بر درختان کاج   ترجمه نیکی کریمی

نوشته شده در تاريخ جمعه بیست و نهم اسفند ۱۳۹۳ توسط یک دوست
نرم نرمک می رسد اینک بهار...بخشی از شعر فریدون مشیری

نیکی کریمی در کنار دیگر بازیگران فیلم مرگ ماهی به کارگردانی روح الله حجازی 

(روی جلد ماهنامه فیلم )

نوشته شده در تاريخ پنجشنبه بیست و هشتم اسفند ۱۳۹۳ توسط یک دوست
به نظرم رسید جای بخش موضوعی عکس هایی که نیکی کریمی از زاویه دید خودش می گیرد و در شبکه های اجتماعی به اشتراک می گذارد ،در این جا  خالی بود

گزیده ای از عکس ها در این بخش به روز خواهد شد.   

 

عکس ها در ادامه ی مطلب:

           


ادامه مطلب...
نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و ششم اسفند ۱۳۹۳ توسط یک دوست
تندباد زمستانی  خورشید را می اندازد    به دریا. نورماه بر درختان کاج ترجمه نیکی کریمی

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه بیستم اسفند ۱۳۹۳ توسط یک دوست
دیدن فیلم سینمایی هنوز الیس به کارگردانی ریچارد گلاتزر و بازی جولیان مور تجربه عجیبی بود ،الیس شخصیتی که جولیان مور نقش او را به خوبی بازی کرده به نوعی الزایمر دچار شده که ارام ارام همه ی جنبه های مختلف زندگیش را فرا می گیرد فراموش کردن کلمات ،تصاویر ،خاطره ها به تدریج الیس را به سرزمینی از عجایب می برد که برای هر انسانی تکان دهنده است.

الیس فقط با لحظه ها همراه می شود ،لحظه های تلخ و شیرینی که شاید چند دقیقه بعد فراموش کند ،دیگرانی را  که فقط برای دقیقه هایی کوتاه می شناسد و باز از یاد می برد .

فیلمساز به خوبی نشان می دهد که با وجود ان که الیس فراموش می کند ولی کاش دنیای اطرافش او  را فراموش نکند ،او هنوز هم الیس است، هنوز هم بخش جدانشدنی از گذشته ای است که از ان به امروز امده که اصالت واقعیت و حقیقت فقط در به یاد اوردن نیست.

هنوز الیس فیلمی  فقط درباره ی بیماری الزایمر نیست ، به نظرم روایتی تکان دهنده هست از چالش انسان با دنیای ذهنی خودش با جهانی که تجربه می کند.

ناشناخته های ذهنی و فراموشی های خودخواسته و ناخواسته  که شاید به نوعی انسان امروز بدون ان که به الزایمر مبتلا شده باشد در ان غوطه ور است.

سکانس پایانی فیلم  هنوز الیس وقتی دختر برای مادرش (الیس) قسمت هایی از یک نمایشنامه را تعریف کرد و دیالوگ ماندگاری که بین این دو شخصیت رد و بدل شد شاید کلید اصلی همه ی سوال ها بود .

الیس در جواب دخترش که از او پرسید به یادش مانده که این نمایشنامه درباره ی چه چیزی هست فقط یک کلمه می گوید : دوست داشتن.

واژه ای که هنوز فراموش نشده و در یاد الیس مانده ،هویتی که فراتر از هر گذشته و خاطره ای با همین کلمه جان می گیرد .

صفحه اول(Home) آرشيو مطالب پست الكترونيك قالب وبلاگ

استفاده از مطالب وبلاگ درباره ی نیکی کریمی با ذکر منبع مجاز است